De Pasmatch medewerkers vertellen graag de verhalen die zij tijdens hun werk meemaken. Dit is het verhaal van Ellen Draijer (Arbeidsoach bij Pasmatch) en kandidaat Bianca.

Ellen begint: “In 2015 maakte ik voor het eerst kennis met Bianca. Zij was toen 53 jaar, al een paar jaar werkloos en ze kampte met diverse lichamelijke en psychische klachten. Tegenover mij zat echter een gemotiveerde dame die er alles aan wilde doen om een betaalde baan te vinden. Ze heeft zich gedurende het hele traject actief opgesteld en bleef positief, ook al had ze best reden om af en toe somber te zijn als ze ergens werd afgewezen of het werk niet kon volhouden. Na twee jaar kwamen we samen met de klantmanager van de gemeente tot de conclusie dat het vrijwilligerswerk dat ze al een tijdje deed, en intussen met nog een dag extra was uitgebreid, voor haar het maximaal haalbare was. Een teleurstelling, maar aan haar inzet had het zeker niet gelegen.

Twee jaar later wordt ze door haar klantmanager opnieuw bij ons aangemeld. Zowel fysiek als mentaal gaat het beter met haar. Vol goede moed starten we opnieuw met onze zoektocht naar een betaalde baan. Ze krijgt een baan in een winkel, maar het lukte niet dat vol te houden, omdat ze niet genoeg kon afwisselen met staan en lopen. Daarna probeert ze het als chauffeur, maar door het vele autorijden verergerde juist weer haar knieklachten. Een baan als caissière lukt ook niet, omdat ze paniekaanvallen kreeg. We besluiten een indicatie aan te vragen voor het Doelgroepenregister, want een fulltime baan zit er helaas niet in voor haar. Zodra het UWV een positief advies geeft op de aanvraag, gaan we samen in gesprek met mijn collega Chantal. Zij is namelijk expert in het zoeken van passende banen bij werkzoekenden die in het Doelgroepenregister staan. Ondertussen blijft Bianca in zichzelf geloven. En terecht! Want uiteindelijk vinden we de perfecte baan voor haar in een winkel, waarin ze heel afwisselend werk kan doen en waar ze ook goed uit de voeten kan met haar creativiteit. Idealer kan bijna niet …

… maar de Corona-lockdown gooit roet in het eten en de werkgever durft haar geen vast dienstverband aan te bieden. Maar ook nu weer toonde Bianca zich van haar meest veerkrachtige kant. Ze blijft zich vanuit haar werkstage bij die werkgever inzetten. Daarmee heeft ze de werkgever zo overtuigd van haar toegevoegde waarde voor dat bedrijf dat ze alsnog per 1 april een contract heeft gekregen, zonder proeftijd, en dat terwijl de lockdown nog niet voorbij is… Waar voor Bianca haar carrière op (inmiddels) 59-jarige leeftijd alsnog begint, sluit ik met dit mooie resultaat mijn loopbaan af. Ik ga met pensioen!”