“Het was een warm bad. Ik voelde me meer dan welkom.”

Ellen werkte al vóór 1986 voor de arbeidsmarkt. Als intercedente bij een uitzendbureau was ze begonnen met het bemiddelen tussen kandidaten en werkgevers. Ze solliciteerde bij de Gemeente Haarlem op een administratieve functie. Ze had die baan graag gehad, maar werd in eerste instantie afgewezen met “Die functie is niet geschikt voor jou.” Deze zin zou ze zelf in de 40 jaren daarna nog kunnen gebruiken: niet de kandidaat is ongeschikt voor de vacature, maar de job is niet geschikt voor de kandidaat….. Een week na die afwijzing belde dezelfde personeelsfunctionaris met een andere vacature. Een job bij de afdeling Personeelszaken zelf. En zo begon haar carrière in de arbeidsmarkt in de regio Haarlem.

Het WEP
“De gemeente zette een eigen project op onder de naam Werkervaringsproject (WEP). Werkzoekenden met een uitkering en herintredende vrouwen konden werkervaringsplaatsen krijgen. Ze konden zo de broodnodige werkervaring op doen. Dat hielp hen bij het vinden van banen, soms bij die afdeling of instelling en ook vaak bij werkgevers met vacatures.” Ellen werkte toen 20 uur per week en was in haar eentje verantwoordelijk voor het WEP. Het project liep van 1986 tot in 1990.

Herintreders
Als je anno 2021 het woord herintreders gebruikt, dan zullen mensen onder de 40 jaar je vragend aankijken, maar in de tachtiger jaren was de arbeidsdeelname van vooral jonge moeders nog niet voor iedereen vanzelfsprekend. Ellen mocht in Haarlem een project voor herintreders uitvoeren. Het project diende in de eerste plaats natuurlijk de gelijke kansen op werk voor mannen en vrouwen, voor mensen met en zonder kinderen en ook voor parttime werken. Ellen was hier als een vis in het water. Ze kon bijdragen aan het weer vinden van passende, betaalde banen.

Ellen: “Dat WEP-project was een eigen gemeentelijk project. Geleidelijk aan kwamen er landelijke regelingen voor arbeidsparticipatie en werkgelegenheid die de gemeenten moesten uitvoeren. Regelingen voor jongeren, voor herintreders en voor andere speciale doelgroepen. Ik stapte toen over van Personeelszaken naar Sociale zaken. Nu heet dat Werk en inkomen. Het werd steeds professioneler en serieuzer. Natuurlijk kon het arbeidsmarktbeleid per Kabinet variëren, maar we hebben in Haarlem eigenlijk nooit stil gezeten. Haarlem was op dit gebied een heel actieve gemeente.”

Cruciale momenten
Ellen heeft op deze manier heel veel mensen aan werk geholpen. Op de stelling dat ze op cruciale momenten in het leven van mensen voor banen en inkomens heeft kunnen zorgen kan ze niet anders dan bevestigend reageren. “Ja, de rol van mij en natuurlijk al mijn collega’s was om werkzoekenden weer te helpen aan betaalde banen. Het is belangrijk dat dit zorgvuldig gebeurt en als dat goed lukt, ja, dan ben ik gewoon harstikke blij.”

Gezien haar latere positie bij Pasmatch valt het op dat Ellen al in de negentiger jaren heel veel jongeren heeft kunnen plaatsen bij regionale leerwerkbedrijven. Restaurant De Ripper, restaurant De Kloosterkeuken, Bouwbedrijf De Adriaan en De Chinook boden (een bieden anno 2021 nog steeds) leerwerkplekken aan die pasten bij de jongeren voor wie de combinatie van leren en werken de beste kansen bood.

“De kandidaten doen het in de eerste plaats vooral zelf.”

Bureau & Werk
De gemeente Haarlem werkte met steeds meer externe re-integratiebedrijven samen. Op enig moment waren dat er wel meer dan 25. De gemeente besteedde het werk uit, deed het projectmanagement en zag toe op de resultaten. In 2007 werd besloten de eigen re-integratie activiteiten te bundelen in de afdeling Bureau & Werk. “Hiervoor werd een heel team samengesteld. We waren elke dag bezig met het zoeken en vinden van banen bij werkgevers voor werkzoekenden die een gemeentelijke uitkering kregen. We probeerden toen al de omslag te maken naar een model waarbij iemand die een uitkering kwam aanvragen direct werd gekoppeld aan vacatures.”

Uitbesteden
“De activiteiten op het gebied van re-integratie en arbeidsbemiddeling zijn natuurlijk afhankelijk van het organisatiemodel dat de gemeente kiest. Een van de vragen is: wat zijn de kerntaken van de gemeente zelf en wat wordt uitbesteed aan partners? De samenwerking met Pasmatch (dochterbedrijf van Paswerk, red.) werd intensiever. Dus toen de gemeente besloot tot het volledig uitbesteden van re-integratietaken werd mij dezelfde positie bij Pasmatch aangeboden. Ik mocht een half jaar proefdraaien. Omdat het heel positief verliep, ben ik (samen met drie collega’s) ook officieel overgestapt naar Pasmatch.”

Ellen heeft nu bijna negen jaar als arbeidscoach binnen Pasmatch gewerkt. In het interview begint ze uit zichzelf over hoe ze dat ervaren heeft. “Het was een warm bad. Ik voelde me meer dan welkom. Ik vind ook dat Pasmatch zich goed ontwikkeld heeft tot een professioneel re-integratiebedrijf. We hebben een heel breed en divers aanbod van diensten. We hebben een goed team dat hard werkt, met een hoge gunfactor en veel werkplezier.”

Motivatie
In haar werkzame leven heeft Ellen ontelbare mensen aan betaald werk geholpen. Kom je niet af en toe een van hen tegen? In werk, tijdens het winkelen, bij evenementen, op een terras of waar dan ook? Ellen: “Jazeker. Niet elke dag, hoor, maar af en toe. En dan is het fijn om te horen dat mensen goed terecht zijn gekomen. Ze zitten nog in hetzelfde bedrijf, soms in een andere baan, of zijn overgestapt naar een andere werkgever.” In haar werk heeft ze de kandidaten natuurlijk niet zelf voor het kiezen. Ze houdt van variatie in de kandidaten: in leeftijd, in geslacht, in functie, in branche, etc. Bemiddelen lukt nagenoeg altijd. Ellen: “Verreweg de belangrijkste factor is de eigen motivatie van de kandidaat zelf. Met een positieve instelling kun je heel veel bereiken. Bij sommigen kost het meer tijd en moeite om het re-integratietraject succesvol af te ronden, maar ik zie altijd wel mogelijkheden en kansen en ik heb gelukkig veel geduld en veel energie.”

Afscheid nemen na meer dan 40 jaar arbeidsbemiddeling is geen sinecure. Daar komt bij dat het laatste jaar met de Corona crisis voor niemand gemakkelijk is. Ellen zegt eerlijk dat ze in deze periode het persoonlijke, live contact met kandidaten en collega’s heeft gemist. Ze werkt tot en met de laatste officiële werkdag. Op de interviewdag (drie weken daarvoor) heeft ze nog een actielijstje. Ze heeft nog enkele lopende re-integratietrajecten die ze heel graag succesvol wil afronden.

Competenties
Tijdens het interview wordt goed duidelijk met hoeveel passie, energie en betrokkenheid Ellen haar jarenlange inzet voor kandidaten en werkgevers heeft verricht. Kandidaten weer aan het werk helpen is al een mooi vak, maar kandidaten die extra begeleiding nodig hebben weer werkfit en geschikt maken voor vacatures, verdient heel veel respect. Ellen is een bescheiden mens. Ze is terughoudend als wij haar de vraag stellen wat haar belangrijkste credits zijn. Het gaat immers niet om haar, maar om de kandidaten en de opdrachtgevers. Bovendien doen de kandidaten het in de eerste plaats vooral zelf. Daarom geven wij maar een top vijf: een heel positieve instelling, tomeloze energie, vasthoudendheid, vertrouwenwekkend en samenwerkingsvaardig. Pasmatch en de arbeidsmarkt zullen dit mensenmens missen…

Ellen Draijer pasmatch collega

Fotobijschrift: Ellen Draijer bij Pasmatch

Interview: Rob Wieleman
Foto: Judith Buijze-Cappon